Ni: Irene C. Matunog
May 2003, Permiro pa nako nga mibisita sa Paggalungan Pikit uban sa mga MCL staff. Alas 8:00 AM kami nagikan sa Kidapawan ug abi nako ug duol lang sa Kidapawan pero layo-layo sab diay ug gamay sa Kidapawan. Miabot kami didto sa Paggalunga Pikit alas 9:00 sa buntag mga one hour ang biyahe sa private ride. Nangadto kami didto sa eskwelahan ug natingala ko kay daghan kaayong mga bata ang ang nag-eskwela didto pero wala sila naglingkod sa bangko ug naglingkod lang sila sa yuta nga gihapinan lang ug banig, ug wala poy bangko nga ilang lingkuranan. Gipangutana nako ang usa ka maestro kung nganong wala silay
tarong bangko ug wala say tarong nga building? Ingon siya nga naa silay
gitukod nga building ug hapit na unta daw to mahuman pero gisunog kini
ug wala sila kabalo kung kinsa ang nagbuhat niini. Mao nga karon, naglisod
karon ang mga bata tungod kay walay building. Ug ako sab nga gipangutana
Kung nganong naay klase karon nga unta bakasyon man? Ingon siya nga ilang
giklasehan ang mga bata tungod kay wala sila katarong ug klase niadtong
panahon sa tingklase pa kay apektado kaayo ang mga bata sa mga panghitabong
pagsunog sa eskwelahan. Nalooy kaayo ko sa sitwasyon sa mga bata.
Kana ang permero nakong naadtu-an nga lugar nga lisod kaayo ang kahimtang nga akong nakita sa m ga bata, ug naguol kaayo ko hangtod sa pag-uli nako sa balay naa gihapon sa akong huna-huna ang kahimtang sa mga bata didto. Akong giampo sa ginoo nga hinaut pa unta nga makaangkon ug kalinaw ug kalipay ang mga magul-anong tao didto sa Paggalungan Pikit.
